Patrycja Nowacka

  • Patrycja Nowacka

    Pedagog, logopeda, neurologopeda, oligofrenopedagog, surdopedagog, terapeuta integracji sensorycznej I i II stopnia, specjalista od Autyzmu i Zespołu Aspergera.

    Doktorantka Wydziału Pedagogiki WSB. Jej marzeniem zawsze była chęć niesienia pomocy osobom najbardziej potrzebującym. Praca z dziećmi, a zwłaszcza z tymi, które posiadają różne problemy językowe i potrzebują szczególnej troski zawsze stanowiła dla niej duże wyzwanie, a osiągane efekty motywowały ją jeszcze bardziej do działania. Dlatego też z zamiłowania i w trosce o harmonijny rozwój dzieci została pedagogiem (magister pedagogiki wieku dziecięcego).

    Jest dyplomowanym logopedą i neurologopedą oraz oligofrenopedagogiem i surdopedagogiem a także terapeutą integracji sensorycznej. Kolejną specjalizacją jaką się zajmuje to Wczesna interwencja logopedyczna i Wspomaganie rozwoju małego dziecka (0-7r.ż.).

    Obecnie studiuje podyplomowo Autyzm, Zespół Aspergera oraz inne całościowe zaburzenia rozwojowe – diagnoza i terapia. W najbliższym czasie planuje studia doktoranckie z pedagogiki specjalnej. Wszechstronne wykształcenie, pozwala jej na prowadzenie skutecznych metod terapii indywidualnie dobranych do potrzeb każdego pacjenta. W swojej pracy wykorzystuje szeroką gamę pomocy dydaktycznych oraz różnorodne metody postępowania terapeutycznego, zajęcia prowadzi w miłej i przyjaznej atmosferze z wykorzystaniem najnowszych pomocy dydaktycznych i programów komputerowych.

    Każdy nawet bardzo mały sukces w prowadzonej terapii logopedycznej przynosi jej ogromną satysfakcję. Specjalizuje się w praktyce logopedycznej z dziećmi, z młodzieżą, z osobami po udarach mózgu oraz z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną. Posiada doświadczenie w pracy z dziećmi z wadami i zaburzeniami mowy, z opóźnionym rozwojem mowy, z upośledzeniem umysłowym, zespołem Downa, mózgowym porażeniem dziecięcym, autyzmem, oraz
    z dziećmi w normie intelektualnej, jak również z dorosłymi w przypadku zaburzeń mowy i komunikacji (afazja, dyzartria) powstałych w wyniku uszkodzenia mózgu po przebytym urazie czaszki, udarze, lub innej chorobie neurologicznej czy nowotworowej, a także w przypadku mowy niepłynnej (osoby jąkające się) oraz z wadami wymowy i trudnościami komunikacyjnymi.

    Najważniejsze dla niej jest indywidualizowanie metod i oddziaływań do potrzeb każdego pacjenta.